Zakazana Wyspa Ni’ihau otwarta dla turystów

W skrócie

• Wyspa Ni’ihau, zwana „Zakazaną Wyspą”, po ponad stu latach izolacji otwiera się na ograniczone wizyty turystyczne.
• Zwiedzanie odbywa się wyłącznie poprzez jednodniowe wycieczki helikopterem z wyspy Kaua’i, trwające około trzech godzin.
• Turystom udostępniono jedynie odosobnione fragmenty wybrzeża; wstęp w głąb wyspy oraz do osady Puʻuwai jest surowo zabroniony.
• Celem ograniczeń jest ochrona unikalnej kultury rdzennych Hawajczyków i języka hawajskiego, który pozostaje tam głównym językiem społeczności.

Zakazana Wyspa pod ścisłym nadzorem

Hawajska wyspa Ni’ihau, przez ponad sto lat niedostępna dla obcych, po raz pierwszy uchyla drzwi przed podróżnymi. Właściciele prywatnego skrawka lądu, znanego jako „Zakazana Wyspa”, zgodzili się na ściśle kontrolowane, krótkie wizyty – bez naruszania codziennego życia mieszkańców i bez dostępu do wnętrza wyspy.

Jedyną formą zwiedzania są jednodniowe loty helikopterem z sąsiedniej Kaua’i, oddalonej o niespełna trzydzieści kilometrów. Grupa ląduje na odosobnionym, niezamieszkanym fragmencie wybrzeża i spędza tam około trzech godzin pod stałą opieką przewodników. Można pływać, nurkować z maską czy zbierać muszle, jednakże samodzielne wyprawy w głąb lądu i wejście do głównej osady Puʻuwai są całkowicie zakazane.

Ni’ihau i jej strzeżona kultura

Historia izolacji Ni’ihau sięga 1864 roku, gdy szkocka rodzina Sinclairów kupiła wyspę od hawajskiego monarchy za dziesięć tysięcy dolarów w złocie, zobowiązując się jednocześnie chronić jej mieszkańców przed wpływami z zewnątrz. W 1915 roku ówczesna głowa rodu – Aubrey Robinson, wprowadził całkowity zakaz wstępu, Dziś wyspą zarządzają bracia Bruce i Keith Robinsonowie i to właśnie oni otwarli część wyspy dla turystów.

Na wyspie mieszka niecałe osób, niemal wyłącznie rdzennych Hawajczyków, żyjących bez prądu, asfaltu, zasięgu komórkowego i bieżącej wody – poruszają się konno lub rowerem, a domy oświetlają lampami naftowymi. To jedyne miejsce, gdzie język hawajski pozostał codziennym językiem całej społeczności, co czyni Ni’ihau kulturowym ewenementem na skalę światową.

Warto jednak bardzo mocno zaznaczyć, że otwarcie częsci Ni’ihau dla turystów mimo, że stanowi pewien symboliczny wyłom w stuletniej izolacji, nie oznacza jej końca. Właściciele wyspy nadal priorytetowo traktują ochronę hawajskiego języka i tradycyjnego stylu życia mieszkańców, dopuszczając gości jedynie na margines wyspy i na kilka godzin.

Grafika: Pexels, amandinelefebvre1