Samochodem po USA: dookoła Colorado cz.12 Pikes Peak

Pikes Peak swoją nazwę zawdzięcza odkrywcy Zebulonowi Pike’owi, który próbował zdobyć szczyt w 1806 roku. Nie udało mu się jednak dotrzeć na wierzchołek. Kilkadziesiąt lat później góra stała się symbolem amerykańskiego Dzikiego Zachodu oraz gorączki złota w Kolorado.

To właśnie widok ze szczytu zainspirował Katharine Lee Bates do napisania słów pieśni „America the Beautiful”, która do dziś należy do najbardziej rozpoznawalnych patriotycznych utworów w Stanach Zjednoczonych.

Najbardziej klimatycznym sposobem zdobycia szczytu jest przejazd Pikes Peak Cog Railway. Linia została otwarta w 1891 roku i była pierwszą koleją zębatą w Ameryce Północnej. Po gruntownej modernizacji ponownie uruchomiono ją w 2021 roku.

Podróż rozpoczyna się w miejscowości Manitou Springs. Już po kilku minutach pociąg zaczyna wspinać się stromymi zboczami, wykorzystując system zębaty umożliwiający pokonywanie dużych nachyleń.

Trasa ma około 14 kilometrów długości i prowadzi przez niezwykle zróżnicowane krajobrazy. Początkowo wagon mija gęste lasy sosnowe, następnie przekracza granicę lasu, gdzie drzewa ustępują miejsca alpejskim łąkom i surowym skałom. Im wyżej, tym bardziej krajobraz przypomina arktyczną tundrę.

Podczas przejazdu bardzo często można zobaczyć: jelenie mule, owce gruborogie (Rocky Mountain Bighorn Sheep), świstaki, żółtoszki amerykańskie, a przy odrobinie szczęścia nawet czarne niedźwiedzie.

Cała podróż na szczyt trwa około godziny. Na górze pasażerowie mają czas na zwiedzanie nowoczesnego centrum dla odwiedzających oraz podziwianie spektakularnej panoramy, po czym pociąg odwozi ich z powrotem do Manitou Springs. Największym minustem jest brak czasu na górze. Na jazdę w dół trzeba stawić się godzinę później. Na wypicie kawy, zwiedzenia małego muzeum i sklepiku z pamiątkami, a później przechadzkę po szczycie i pamiątkowe zdjęcia to zdecydowanie za mało.

Drugą możliwością jest wjazd własnym samochodem drogą Pikes Peak Highway. To jedna z najbardziej widowiskowych tras górskich w całych Stanach Zjednoczonych. Droga liczy około 31 kilometrów (19 mil) i rozpoczyna się przy bramie wjazdowej niedaleko Cascade. Od pierwszych kilometrów prowadzi licznymi serpentynami przez lasy, wysokogórskie łąki i skaliste zbocza.

Największe wrażenie robi końcowy odcinek trasy. Roślinność niemal całkowicie zanika, a asfalt prowadzi pośród ogromnych granitowych głazów i bezkresnych panoram. Przy dobrej pogodzie można dostrzec dziesiątki kilometrów dalej rozciągające się równiny stanu Colorado. Wzdłuż drogi przygotowano liczne punkty widokowe, na których warto się zatrzymać. Do najciekawszych należą: Crystal Reservoir, Glen Cove, Devil’s Playground, Halfway Picnic Area. Każdy z nich oferuje zupełnie inne spojrzenie na Góry Skaliste i pozwala odpocząć przed dalszą wspinaczką.

Byliśmy mocno zaskoczeni tym, że na górze stało kilkadziesiąt samochodów, a droga była jednak otwarta. Po krótkiej rozmowie z Amerykanmi dowiedzieliśmy się, że google bardzo szybko wprowadza zamknięcia dróg, ale w przypadku kiedy ta jest już otwarta, czasami zajmuje im tygodnie zdjęcie zakazów wjazdu. Nauczyło nas to, że trzeba samemu sprawdzać, czy da się wjechać czy nie.

Choć zdobycie Pikes Peak jest niezwykle łatwe, nie można zapominać, że szczyt znajduje się na wysokości ponad 4300 metrów. Powietrze zawiera tu znacznie mniej tlenu niż na poziomie morza.

Wiele osób odczuwa lekkie zawroty głowy, zadyszkę lub ból głowy już po kilku minutach spaceru. Dlatego warto pić dużo wody, unikać intensywnego wysiłku i dać organizmowi chwilę na aklimatyzację.

Temperatura na szczycie potrafi być nawet o 15–20°C niższa niż u podnóża góry. Nawet w środku lata warto zabrać ciepłą kurtkę i czapkę.

Na szczycie znajduje się nowoczesne Pikes Peak Summit Visitor Center, otwarte w 2021 roku. Budynek zaprojektowano tak, aby był energooszczędny i odporny na ekstremalne warunki pogodowe.

W środku znajdują się: ekspozycje dotyczące historii góry, informacje o lokalnej przyrodzie, sklep z pamiątkami, restauracja, słynna piekarnia serwująca Pikes Peak Summit Donuts.

Pączki przygotowywane są według specjalnej receptury opracowanej z myślą o pieczeniu na wysokości ponad 4300 metrów. Dzięki temu stały się jedną z największych atrakcji kulinarnych całego regionu.

Pikes Peak znany jest również fanom motoryzacji. Od 1916 roku odbywa się tutaj legendarny wyścig Pikes Peak International Hill Climb, nazywany „Race to the Clouds”.

Zawodnicy pokonują ponad 150 zakrętów prowadzących z podnóża góry aż na sam szczyt. Dawniej znaczna część trasy była szutrowa, jednak obecnie cała droga została pokryta asfaltem. W zawodach startują samochody sportowe, prototypy oraz motocykle, a udział w nich brali najlepsi kierowcy świata.

Najlepszym okresem na wizytę jest późna wiosna, lato oraz początek jesieni. W miesiącach zimowych zarówno droga, jak i kolej mogą być czasowo zamykane z powodu intensywnych opadów śniegu lub silnego wiatru.

Warto przyjechać wcześnie rano. Pogoda w Górach Skalistych zmienia się bardzo szybko, a popołudniami często pojawiają się burze, które ograniczają widoczność i mogą powodować zamknięcie szczytu.

Przejazd kolejką to spokojna podróż z możliwością podziwiania krajobrazów bez konieczności skupiania się na prowadzeniu auta. To świetny wybór dla rodzin z dziećmi oraz osób, które chcą poznać historię tej niezwykłej linii kolejowej.

Z kolei podróż samochodem daje pełną swobodę. Można zatrzymywać się przy punktach widokowych, robić zdjęcia i spędzić na trasie tyle czasu, ile tylko się chce. Dla wielu fotografów i miłośników gór właśnie ta droga jest jedną z najpiękniejszych asfaltowych tras w całej Ameryce Północnej.

Niezależnie od wybranego sposobu dotarcia, Pikes Peak pozostaje jednym z tych miejsc, które na długo zapadają w pamięć. Ogrom przestrzeni, surowe piękno Gór Skalistych i panorama sięgająca dziesiątek kilometrów sprawiają, że wizyta na „Górze Ameryki” jest jednym z obowiązkowych punktów każdej podróży po Colorado.

Jeśli kiedyś jeszcze uda się być w tym miejscu, na pewno wybiorę jazdę samochodem, chociażby dlatego, że będę miał więcej czasu na samym szczycie. Chciałbym też zobaczyć górę z drugiej strony, a takiej możliwości nie daje wyjazd kolejką.