Samochodem po USA: dookoła Colorado cz.20 Molly Brown House

Margaret Tobin urodziła się 18 lipca 1867 roku w Hannibal w stanie Missouri, w rodzinie irlandzkich imigrantów. Dorastała w czasach, gdy Stany Zjednoczone szybko się rozwijały, a zachodnie terytoria przyciągały ludzi poszukujących pracy i możliwości poprawy swojego losu. Jej młodość nie zapowiadała przyszłości wśród najzamożniejszych mieszkańców Kolorado. Rodzina nie należała do finansowych elit, a Margaret wcześnie poznała realia życia ludzi pracy. W wieku około 18 lat przeniosła się do górniczego Leadville w Kolorado, gdzie poznała Jamesa Josepha Browna, znanego jako J.J. Brown. Pobrali się w 1886 roku.

J.J. pracował w branży górniczej i z czasem osiągnął znaczny majątek dzięki inwestycjom oraz udziałowi w przedsięwzięciach związanych z wydobyciem minerałów. Szczególnie ważne okazało się odkrycie złóż w kopalni Little Johnny Mine w Leadville. Wraz ze wzrostem fortuny rodziny zmieniło się również życie Margaret.

Brownowie mieli dwoje dzieci i ostatecznie przenieśli się do Denver, które pod koniec XIX wieku rozwijało się jako ważny ośrodek gospodarczy i kulturalny amerykańskiego Zachodu. Margaret zyskała dostęp do świata, który wcześniej pozostawał poza jej zasięgiem. Nie chciała jednak jedynie korzystać z bogactwa – interesowały ją sztuka, edukacja, podróże i sprawy społeczne.

Warto przy tym pamiętać, że określenie „Molly Brown” stało się szczególnie popularne po jej śmierci. Za życia używała imienia Margaret, choć nazywano ją również Maggie i Molly. To właśnie popkultura, a zwłaszcza późniejszy musical, utrwaliła w zbiorowej pamięci postać „niezatapialnej Molly”.

Dom przy 1340 Pennsylvania Street znajduje się w historycznej dzielnicy Capitol Hill, która pod koniec XIX wieku stała się prestiżową częścią Denver. Wznoszone tutaj rezydencje należały do ludzi, którzy dorobili się fortun na górnictwie, handlu i kolejach.

Budynek powstał pod koniec lat 80. XIX wieku, a Margaret i J.J. Brown kupili go na początku lat 90. i doprowadzili do ukończenia. Dom zaprojektował William Lang. Wyróżniał się charakterystyczną architekturą epoki wiktoriańskiej, a jego wyposażenie odpowiadało aspiracjom zamożnej rodziny.

W tamtych czasach dom był nie tylko miejscem zamieszkania. Stanowił również wizytówkę właścicieli, świadczącą o ich statusie, gustach i możliwościach finansowych. Rezydencja Brownów oferowała udogodnienia, które pod koniec XIX wieku uchodziły za nowoczesne, między innymi instalację elektryczną, wewnętrzną kanalizację, ogrzewanie i telefon.

Margaret osobiście interesowała się wystrojem wnętrz. Dbała o dekoracje i wyposażenie, które miały podkreślać pozycję rodziny. Nie chodziło wyłącznie o luksus – przeprowadzka do Denver otwierała przed nią możliwość uczestniczenia w życiu towarzyskim i kulturalnym miasta.

Nie wszystkie drzwi stanęły jednak przed nią otworem. Najbardziej wpływowe środowiska towarzyskie Denver nie od razu zaakceptowały kobietę, która wzbogaciła się dzięki górnictwu i nie wywodziła się z miejscowej elity. Margaret odpowiedziała na to, rozwijając własne zainteresowania i poszerzając horyzonty podczas podróży.

Odwiedzała między innymi Paryż, Londyn i Nowy Jork, poznając sztukę, muzykę, modę, języki i kulturę. Z czasem zdobyła międzynarodowe kontakty oraz pozycję, której nie dałoby się sprowadzić wyłącznie do majątku jej męża.

Choć większość osób kojarzy Margaret Brown przede wszystkim z katastrofą Titanica, jej działalność społeczna zajmowała ważne miejsce w życiu na długo przed 1912 rokiem i trwała również po tym wydarzeniu.

Margaret angażowała się w liczne inicjatywy dobroczynne. Wspierała osoby znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej, uczestniczyła w zbiórkach pieniędzy i pomagała rozwijać lokalne przedsięwzięcia społeczne. Interesowały ją między innymi edukacja, opieka nad potrzebującymi oraz dostęp do kultury. Jej działalność nie ograniczała się do przekazywania pieniędzy. Brown potrafiła organizować pomoc, zabiegać o wsparcie wpływowych osób i publicznie zwracać uwagę na problemy społeczne. Szczególnie ważnym obszarem jej aktywności były prawa pracowników kopalń. W 1914 roku, po tragicznych wydarzeniach w Ludlow w Kolorado, zaangażowała się w pomoc rodzinom górników dotkniętym przemocą. Konflikt związany z protestami pracowników i warunkami pracy doprowadził tam do starć z udziałem Gwardii Narodowej Kolorado, w których zginęli również członkowie rodzin górniczych. Margaret wspierała poszkodowanych i występowała w obronie praw górników. Jej zaangażowanie pokazywało, że pamiętała o swoim pochodzeniu i problemach ludzi, których życie zależało od ciężkiej, niebezpiecznej pracy.

Margaret Brown interesowała się również ruchem na rzecz praw kobiet. W czasach, gdy kobiety w Stanach Zjednoczonych wciąż musiały walczyć o pełne uczestnictwo w życiu politycznym i gospodarczym, angażowała się w inicjatywy na rzecz ich większej niezależności. W 1914 roku uczestniczyła w działaniach na rzecz praw wyborczych kobiet, a także współorganizowała międzynarodową konferencję poświęconą tej tematyce wraz z działaczką Alvą Belmont. W tym samym okresie podjęła próbę wejścia do polityki, kandydując do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Jej zainteresowania wykraczały poza samo prawo do głosowania. W późniejszych latach wspierała również inicjatywy dotyczące równości kobiet i ich udziału w życiu zawodowym. Była jedną z tych osób, które wykorzystywały swoją pozycję społeczną do nagłaśniania spraw, o których wciąż niechętnie dyskutowano.

Margaret miała również artystyczne ambicje. Interesowała się teatrem i rozwijała swoje umiejętności aktorskie, a pod koniec życia występowała przed publicznością w Nowym Jorku i Paryżu. W 1932 roku została uhonorowana francuskim Legią Honorową za działalność społeczną i pomocową, szczególnie podczas I wojny światowej. W czasie konfliktu pracowała we Francji przy organizowaniu pomocy, wspierała odbudowę zniszczonych miejscowości i uczestniczyła w przedsięwzięciach związanych z opieką nad poszkodowanymi. Wszystko to sprawia, że Margaret Brown była postacią znacznie bardziej wszechstronną niż bohaterka znana z popularnych filmów

Najbardziej rozpoznawalny rozdział życia Margaret Brown rozpoczął się w kwietniu 1912 roku. Wracała wówczas z podróży po Europie na pokładzie RMS Titanic – luksusowego brytyjskiego transatlantyku, który podczas swojego dziewiczego rejsu zderzył się z górą lodową. W nocy z 14 na 15 kwietnia statek zatonął na północnym Atlantyku. Zginęło ponad 1500 osób, a katastrofa stała się jednym z najbardziej znanych wydarzeń w historii żeglugi pasażerskiej.

Margaret przeżyła. Według historycznych relacji pomagała innym pasażerom dostać się do łodzi ratunkowej numer 6. Po opuszczeniu statku wspierała pozostałych rozbitków, dodając im otuchy i pomagając utrzymać morale. Po uratowaniu ocalałych jej zachowanie stało się przedmiotem zainteresowania prasy. Zyskała reputację kobiety odważnej, energicznej i gotowej do działania w sytuacji kryzysowej. Z katastrofy wyszła nie tylko żywa, ale również jako osoba, której historia miała wkrótce obiec życie własne. Przydomek „Niezatapialna Molly Brown” utrwalił się przede wszystkim dzięki późniejszym przedstawieniom jej losów w teatrze i filmie. W 1960 roku zadebiutował musical The Unsinkable Molly Brown, a jego popularność przyczyniła się do powstania scenicznego i filmowego wizerunku bohaterki.

Margaret Brown zmarła w 1932 roku, w wieku 65 lat. Choć Titanic zapewnił jej trwałe miejsce w historii, jej działalność społeczna i zaangażowanie w sprawy kobiet oraz pracowników stanowią równie istotną część jej biografii.

Dziś dawny dom Margaret Brown działa jako muzeum poświęcone jej życiu, rodzinie oraz historii Denver. Zwiedzanie pozwala zobaczyć nie tylko zabytkowe wnętrza, lecz także lepiej zrozumieć realia życia zamożnych mieszkańców miasta na przełomie XIX i XX wieku. W domu można przyjrzeć się architekturze, wystrojowi pomieszczeń i wyposażeniu, które przypominają o czasach, gdy Denver szybko rosło w siłę dzięki górnictwu i rozwojowi gospodarczemu. Jednocześnie opowieść o Margaret prowadzi znacznie dalej niż historia jednej rezydencji.

Muzeum przedstawia ją jako kobietę aktywną na wielu polach: od życia rodzinnego i podróży, przez działalność filantropijną, po walkę o prawa kobiet i pomoc podczas wojen. To właśnie połączenie historii osobistej z historią społeczną sprawia, że wizyta może zainteresować również osoby, które nie pasjonują się samym Titanikiem.

Po śmierci Margaret w 1932 roku nieruchomość zmieniała właścicieli, a jej wnętrza zostały znacznie przekształcone. Z czasem budynek podzielono na mniejsze przestrzenie mieszkalne, co zmieniło jego pierwotny charakter. W latach 60. XX wieku wiele zabytkowych budynków Denver znikało z miejskiego krajobrazu. W 1970 roku grupa mieszkańców założyła organizację Historic Denver, aby uratować dom Margaret Brown przed rozbiórką. Rozpoczęto prace konserwatorskie, korzystając między innymi z historycznych fotografii, które pomagały odtworzyć wygląd rezydencji z początku XX wieku. Dzięki tym działaniom budynek zachował się jako ważny element dziedzictwa miasta. Dziś Molly Brown House Museum jest nie tylko pamiątką po słynnej ocalałej z Titanica, lecz także przykładem ochrony historycznej architektury Denver.

Molly Brown House Museum to interesujący przystanek podczas zwiedzania Denver, szczególnie dla osób, które chcą poznać historię miasta z innej perspektywy niż ta związana z Dzikim Zachodem, górnictwem czy rozwojem kolei. Największą wartością tego miejsca jest możliwość poznania Margaret Brown jako prawdziwej osoby – nie tylko bohaterki katastrofy Titanica. Była kobietą, która zbudowała własną pozycję w świecie zdominowanym przez mężczyzn, angażowała się w pomoc potrzebującym i zabierała głos w sprawach społecznych.

Wizyta w jej domu pozwala również zobaczyć, jak wyglądało życie zamożnych mieszkańców Denver na przełomie XIX i XX wieku. To połączenie historii, architektury i biografii sprawia, że muzeum jest czymś więcej niż kolejną zabytkową rezydencją. Jeśli podczas podróży po Kolorado szukasz miejsc opowiadających o ludziach, którzy wpłynęli na historię regionu, Molly Brown House zdecydowanie zasługuje na uwzględnienie w planie zwiedzania.